Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wyjaśnił, jak należy rozliczyć zwróconą jednorazową odprawę pieniężną. W analizowanej przez izbę sprawie w 2001 roku podatniczka została zwolniona z pracy i otrzymała jednorazową odprawę pieniężną w wysokości 30 tys. zł brutto, od której potrącono zaliczkę na podatek dochodowy w kwocie 5,7 tys. zł. W 2008 roku podatniczka zwróciła jednorazową odprawę w wysokości 30 tys. zł na rachunek bankowy byłego pracodawcy, gdyż została przyjęta do pracy przez innego pracodawcę. Warunkiem przyjęcia do pracy był zwrot jednorazowej odprawy.

Według stołecznej izby podstawę obliczenia podatku stanowi dochód po odliczeniu kwot dokonanych w roku podatkowym zwrotów nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, w kwotach uwzględniających pobrany podatek dochodowy, jeżeli zwroty te nie zostały potrącone przez płatnika.

Jeśli zwrot przekracza kwotę dochodu, może być odliczany od dochodu uzyskanego w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych.

Podatnikowi, który dokonał zwrotu nienależne pobranego świadczenia w kwotach uwzględniających pobrany podatek, przysługuje prawo pomniejszenia podstawy opodatkowania za dany rok podatkowy o kwotę zwróconych świadczeń brutto.

W konsekwencji w zeznaniu za 2008 rok odliczeniu od dochodu podlega faktycznie zwrócona przez podatniczkę kwota odprawy w wysokości 30 tys. zł. Gdy kwota odliczenia przekroczy wysokość dochodu uzyskanego w 2008 roku, kwota ta będzie mogła zostać odliczona od dochodu uzyskanego w najbliższych, kolejno następujących po sobie pięciu latach podatkowych.

Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 23 kwietnia 2010 r. (nr IPPB4/415-83/10-2/SP)