W przypadku dochodu z wynagrodzenia za pracę koszty uzyskania przychodu są określone kwotowo. Dla przykładu, jeżeli pracownik ma jedną umowę o pracę i mieszka w miejscowości, w której świadczy pracę, jego koszty uwzględniane w rachunku podatkowym wynoszą obecnie 111,25 zł miesięcznie i 1335 zł rocznie. Warunkiem uwzględnienia kosztów w danym miesiącu jest uzyskanie w danym miesiącu przychodu ze stosunku pracy.

Należy też pamiętać, że jeżeli roczne koszty uzyskania przychodów są niższe od wydatków na dojazd do zakładu lub zakładów pracy środkami transportu autobusowego, kolejowego, promowego lub komunikacji miejskiej, w rocznym rozliczeniu podatku koszty te mogą być przyjęte przez pracownika lub przez płatnika pracownika w wysokości wydatków faktycznie poniesionych, udokumentowanych wyłącznie imiennymi biletami okresowymi.

Jak wyjaśnia Beata Stefańska, doradca podatkowy z Kancelarii Nowakowski i Wspólnicy, przepisy nie przewidują wymogu proporcjonalnego rozłożenia tej kwoty na okres całego miesiąca. W praktyce wystarczy, że pracownik będzie pracował dzień, aby mógł on uwzględnić przy obliczaniu dochodu pełną wartość kosztów. Co więcej, wystarczy że pracownik przez jeden dzień pozostawał w sytuacji, która spowodowała u niego powstanie przychodu ze stosunku pracy – np. przebywał część miesiąca na urlopie wypoczynkowym, a część na bezpłatnym.