Fiskus karze podatników za wniesienie odwołania

Stosownie do zasady zawartej w art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jak również zasady ogólnej wyrażonej w art. 127 Ordynacji podatkowej, każda ze stron ma prawo zaskarżania orzeczeń i decyzji wydanych w I instancji. Istota zasady dwuinstancyjnego postępowania podatkowego oznacza, że strona ma prawo oczekiwać, że jej indywidualna sprawa rozpoznana zostanie dwa razy. Zdaniem organów podatkowych, w związku z brakiem decyzji ostatecznej oraz zbliżającym się terminem przedawnienia podatnik konsekwentnie nie będzie wyrażać woli wykonania zobowiązania wynikającego z tej decyzji.

– Taka argumentacja nie może być podstawą uprawdopodobnienia, że zobowiązanie podatkowe wynikające z decyzji nie zostanie wykonane – podkreśla Rafał Olesiński, adwokat z kancelarii Olesiński i Wspólnicy.

Wygaśnięcie zobowiązania

Zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek m.in. zapłaty oraz przedawnienia. Zdaniem ekspertów wpłata na konto urzędu skarbowego, w szczególności w ramach przymusu administracyjnego (bezprawnego rygoru), nie może wykluczać przedawnienia zobowiązania podatkowego. Do 2009 roku wszystkie decyzje organów I instancji były wymagalne. Mimo zmiany przepisów urzędnicy znaleźli sposób, by stosować dotychczasową praktykę.

W uchwale z 8 października 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny uznał jednak, że zapłata na podstawie wykonalnej decyzji nieostatecznej powoduje wygaśnięcie zobowiązania podatkowego. Mimo że sędziowie nie byli w tej sprawie jednomyślni, aktualnie pogląd wyrażony w uchwale przeważa w orzecznictwie sądów administracyjnych.

– Istnieją jednak ważne argumenty, wyrażone chociażby w zdaniu odrębnym do uchwały, na które podatnicy mogą powoływać się w sporach z organami – uważa Michał Goj, menedżer w Ernst & Young.

Uchwała formalnie wiąże składy orzekające jedynie w odniesieniu do VAT za 2002 rok, a zatem we wszystkich innych sprawach podatnicy nie stoją na z góry przegranej pozycji.