Tomasz Michalik

doradca podatkowy, partner w MDDP

Ustawa o VAT określa wiele warunków, które muszą zostać spełnione, aby powstał obowiązek objęcia informacją podsumowującą usług świadczonych na rzecz podmiotów zagranicznych. Przede wszystkim, aby powstał ten obowiązek, do usługi takiej musi znaleźć zastosowanie określona w art. 28b ustawy generalna reguła ustalania miejsca świadczenia usług (jaką jest opodatkowanie ich w miejscu siedziby lub miejsca zamieszkania nabywcy). Jeżeli więc do usługi zastosowanie znajdą przepisy szczególne (np. dlatego że jest to usługa związana z nieruchomościami), to usługa taka nie będzie podlegała obowiązkowemu umieszczeniu jej w informacji podsumowującej. Ponadto nie ma obowiązku ujmowania w tej informacji usług świadczonych na rzecz podmiotów innych niż podatnicy podatku od wartości dodanej lub osoby prawne niebędące takimi podatnikami (zidentyfikowane na potrzeby podatku od wartości dodanej).

Następnym warunkiem jest to, by przedmiotowe usługi były świadczone na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Oczywiście nie chodzi o faktyczne wykonywanie tych usług, ale o fikcyjne miejsce ich świadczenia ustalone zgodnie z art. 28b ustawy o VAT. Jeżeli więc tak ustalonym miejscem świadczenia będzie np. Rosja, to usługa taka nie musi być ujęta w informacji podsumowującej.

No i wreszcie dwa końcowe warunki. Aby istniał obowiązek ujęcia w informacji podsumowującej, świadczone usługi nie mogą być zwolnione od podatku od wartości dodanej (a zatem chodzi o podatek w państwie siedziby nabywcy) ani też nie są opodatkowane stawką 0 proc. po stronie nabywcy, zaś zobowiązanym do zapłaty podatku od wartości dodanej z tytułu przedmiotowych usług jest usługobiorca. Dopiero gdy wszystkie powyższe warunki zostaną spełnione, podatnik będzie miał obowiązek objęcia takiej usługi informacją podsumowującą.