Dr Janusz Marciniuk

doradca podatkowy Marciniuk i Wspólnicy

Definiując na potrzeby podatku od nieruchomości pojęcie budowli, ustawodawca odwołał się do ustawy – Prawo budowlane. Wynika z niej, że przez pojęcie budowla należy rozumieć m.in. części budowlane urządzeń technicznych, np. elektrowni wiatrowych, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Część organów podatkowych stała na stanowisku, że podatek od nieruchomości płacić należy od całej wartości elektrowni wiatrowej, uwzględniającej zarówno wartość fundamentów, masztów, jak i umieszczonych na nich turbinach. Działo się tak pomimo jednoznacznej wykładni przedstawionej przez ministra finansów w piśmie z 17 maja 2007 r. (nr PL-833/35/07/ IP/346) potwierdzającej, że podatkowi podlegają jedynie części budowlane elektrowni wiatrowych, takie jak funda- menty, maszty, słupy.

Stanowisko MF potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 30 lipca 2009 r. (sygn. akt II FSK 202/08). Zdaniem NSA skoro budowlą są części budowlane urządzeń technicznych, np. elektrowni wiatrowej, to ten obiekt budowlany nie może składać się z innych obiektów budowlanych. Gdyby ustawodawca chciał, aby elektrownie wiatrowe były uważane za budowle, wówczas nie definiowałby jako budowli ich części budowlanych. Dla celów podatkowych budowla nie musi stanowić całości użytkowej. W konsekwencji opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają jedynie części budowlane elektrowni wiatrowych (fundamenty, maszty) jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów (elektrowni wiatrowej) składających się na całość użytkową.

Pozostaje mieć nadzieję, że ta jednoznaczna wykładnia NSA spowoduje, że organy podatkowe nie będą już dokonywać swobodnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.