Izba Skarbowa w Warszawie wyjaśniła, w jaki sposób podatnicy mogą korzystać z ulgi abolicyjnej przewidzianej w ustawie o PIT (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).

W analizowanej sprawie, podatnik posiadający obywatelstwo polskie oraz prawo stałego pobytu w USA uzyskiwał stały dochód z pracy w Stanach Zjednoczonych. Wraz z żoną przyjechał do Polski 1 lutego 2009 r. na pobyt tymczasowy. Jego pobyt w Polsce będzie przekraczał 183 dni.

Zgodnie z wyjaśnieniami izby ulga abolicyjna przysługuje podatnikom o nieograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce (trzeba rozliczać w kraju wszystkie światowe dochody). Polega ona na tym, że dochody zagraniczne podatnika dolicza się do polskich dochodów. Dla tak obliczonej sumy dochodów określa się stawkę podatku (na podstawie skali PIT). Tę stawkę podatku stosuje się do tych przychodów podatnika, które podlegają opodatkowaniu w Polsce. To nic innego jak metoda unikania podwójnego opodatkowania – wyłączenia z progresją. Do dochodów z USA umowa podatkowa przewiduje stosowanie mniej korzystnej metody – proporcjonalnego odliczenia, która w uproszczeniu polega na tym, że od zagranicznego dochodu trzeba zapłacić polski podatek. Można jednak odliczyć podatek zapłacony już poza krajem. Przy tej metodzie zazwyczaj w Polsce należy dopłacić podatek fiskusowi. Ulga abolicyjna pozwala więc zastosować korzystniejszą metodę unikania podwójnego opodatkowania.

Wysokość podatku po zastosowaniu ulgi abolicyjnej ma być bowiem taka, jakby dochody zagraniczne były opodatkowane w Polsce przy zastosowaniu metody wyłączenia z progresją, a nie metody proporcjonalnego odliczenia.

Ulgę odlicza się w zeznaniu rocznym. Podatnik będzie więc mógł, składając zeznanie za 2009 rok, skorzystać z tej ulgi.

Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 2 września 2009 r. (nr IPPB4/415-370/09-8/JK2).

183 dni decydują o tym, czy podatnik rozliczy wszystkie dochody zagraniczne w Polsce