Podatnikiem nie jest spółka osobowa, lecz wspólnicy prowadzący odrębną działalność gospodarczą właśnie w formie spółki osobowej.

Podatnik prowadzący działalność gospodarczą, w przypadku jej likwidacji, obowiązany jest do zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego i ustalenia dochodu do opodatkowania według szczególnego sposobu.

Ustalenie dochodu

Dochód ten ustala się przy zastosowaniu określonego wskaźnika procentowego do wartości ustalonej według cen zakupu pozostałych na dzień likwidacji towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, wyrobów gotowych, braków i odpadków oraz rzeczowych składników majątku związanego z wykonywaną działalnością, niebędących środkami trwałymi.

Wskaźnik ten wynika z udziału dochodu w przychodach w okresie ostatnich trzech miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym nastąpiła likwidacja działalności. Jeżeli w tym okresie dochód nie wystąpił, to pod uwagę bierze się rok podatkowy poprzedzający rok, w którym nastąpiła likwidacja.

Za datę likwidacji działalności gospodarczej uważa się datę określoną w zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego.

Podatek od tak ustalonego dochodu ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10 proc. tego dochodu.

Aport do spółki

Powyższy obowiązek ustalenia dochodu przy zakończeniu działalności nie wystąpi w przypadku, gdy objęte remanentem składniki majątku zostały wniesione w formie wkładu lub aportu do nowo powstałego lub istniejącego przedsiębiorcy, a także gdy osoba fizyczna wniosła w formie wkładu lub aportu do spółki cywilnej albo spółki handlowej składniki majątku objęte remanentem. W tych sytuacjach nie ustala się dochodu na dzień likwidacji.

W praktyce wspólnik występujący ze spółki osobowej wycofuje jedynie wkład, który wniósł do spółki, oraz otrzymuje swój udział w nadwyżce majątku spółki ponad wniesione wkłady. Nadwyżka ta powinna być na bieżąco opodatkowana w trakcie trwania spółki.