Przedsiębiorca, który ulepszy środek trwały w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji bądź modernizacji, może powiększyć wartość początkową tego środka o sumę wydatków na ulepszenie, w tym wydatków na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3,5 tys. zł. Taką możliwość przewiduje art. 22g, ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).

Aby wydatki na ulepszenie środka trwałego powiększyły jego wartość początkową i nie były zaliczane bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów, ulepszenie powinno nastąpić wskutek przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji bądź modernizacji, a także powinno spowodować wzrost wartości użytkowej środka trwałego w stosunku do wartości z dnia przyjęcia danego środka do używania, mierzonej m.in. okresem używania, zdolnością wytwórczą, kosztami eksploatacji.

Jeśli w danym roku podatkowym wydatki na przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację bądź modernizację środka trwałego przekroczą 3,5 tys. zł, środek trwały uważa się za ulepszony.

Przy uznawaniu środka trwałego za ulepszony decydujące znaczenie ma odróżnienie pojęcia ulepszenia od remontu, gdyż wydatki na remont nie skutkują podwyższeniem wartości początkowej środka trwałego, lecz są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, i to bez względu na ich wysokość.

PRZYKŁAD: JAK KWALIFIKOWAĆ WYDATKI

Przedsiębiorca wykonał prace budowlane w lokalu użytkowym, w którym prowadzi działalność gospodarczą. Prace te polegały na wymianie kanalizacji, okien, drzwi, futryn, naprawie podłóg. Ponadto wydzielił z tego pomieszczenia łazienkę, w której położył glazurę, terakotę i zainstalował sanitariaty. Czy wydatki na wymienione prace budowlane mogą być podstawą ulepszenia?

Poniesione przez przedsiębiorcę wydatki na wymianę kanalizacji, okien, drzwi, futryn, naprawę podłóg miały na celu odtworzenie stanu pierwotnego lokalu użytkowego i należy zaliczyć je do wydatków remontowych, a kwotę wydatkowaną na te prace przedsiębiorca powinien zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu ich poniesienia. Natomiast pozostałe wydatki podwyższają wartość początkową lokalu, pod warunkiem że przekroczyły 3,5 tys. zł.