Spór w tej sprawie toczyła firma dystrybuująca oprawki do okularów korekcyjnych. Wyjaśniła, że sprowadza je z zagranicy i sprzedaje kontrahentom, którzy wykonują z nich gotowe produkty. W związku z tym spółka chciała sprzedawać oprawki z 8 proc. stawką VAT, choć przyznała, że sama kupuje je za granicą płacąc 23 proc. podatku.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu uznał, że o 8-proc. stawce podatku nie może być mowy. Zwrócił uwagę, że obniżona stawka – zgodnie z poz. 105 załącznika nr 3 do ustawy o VAT – ma zastosowanie do wyrobów medycznych w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 211). Argumentem był art. 2 ust. 1 pkt 33 i 38, który wyraźnie rozróżnia wyrób medyczny od wyposażenia wyrobu medycznego. Zdaniem fiskusa oprawki kwalifikowały się jako ten drugi rodzaj wyrobu i w związku z tym nie mogły korzystać z preferencji.

Firma wygrała jednak w sądach administracyjnych. WSA we Wrocławiu i NSA odwołały się do innego przepisu ustawy o wyrobach medycznych – art. 132. Sędzia Maria Dożynkiewicz zwróciła uwagę, że mówi on, iż na potrzeby innych ustaw wyrób medyczny należy rozumieć szerzej – także jako wyposażenie wyrobu medycznego. Podkreśliła, że w związku z tym przy ustalaniu stawki podatku zastosowanie powinna znaleźć szersza definicja.

Sędzia dodała, że zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości UE wyroby medyczne powinny być definiowane wąsko, jednak nasze krajowe regulacje na to nie pozwalają. 

ORZECZNICTWO Wyrok NSA z 5 grudnia 2107 r., sygn. akt I FSK 433/16.